Dzisiaj jest piątek, 07 sierpnia 2020 roku. Do rozpoczęcia roku szkolnego pozostało: 25 dni. Matura za: 270 dni.

Imieniny: Doroty, Kajetana, Donata

Zadanie 1

ZAPOZNAJ SIĘ Z PODSTAWOWYMI ZASADMAI BEZPIECZNYCH WAKACJI

 

Wakacje to okres, w którym znajdujemy czas na zabawę, relaks i drobne szaleństwa.

Nie mamy obowiązków związanych ze szkołą i nauką, więc możemy bez ograniczeń planować najróżniejsze przygody, w których będziemy brać udział. Niektórzy spotykają się z przyjaciółmi i wspólnie świetnie się bawią, inni wybierają się na rodzinne wyjazdy. Nikt nie siedzi w domu, kiedy za oknem mamy słoneczną, piękną, zachęcającą do wyjścia pogodę. Jednak wszyscy musimy pamiętać, że dobra zabawa nie zwalnia nas z obowiązku dbania o swoje i innych bezpieczeństwo. Jak powinniśmy postępować, aby wakacje zawsze kojarzyły nam się z samymi przyjemnościami? Wystarczy wykazać zdrowy rozsądek i pamiętać o kluczowych zasadach bezpieczeństwa.

Oto najważniejsze zasady, którymi powinniśmy się kierować, aby bezpiecznie spędzić wakacje:

  1. Zawsze informuj rodziców, gdzie i z kim przebywasz. Przekaż im także, o której godzinie zamierzasz wrócić.
  2. Noś ze sobą numer telefonu do rodziców.
  3. Pamiętaj o zasadach bezpiecznego przechodzenia przez jezdnię – przechodź na pasach dla pieszych i na zielonym świetle.
  4. Do zabawy wybieraj zawsze miejsca oddalone od jezdni.
  5. Zawsze zapinaj pasy w samochodzie.
  6. Nie rozmawiaj z obcymi.
  7. Poinformuj rodziców, gdyby ktoś Cię zaczepiał.
  8. Nie oddalaj się z nieznajomymi, nie wsiadaj z nimi do samochodu.
  9. Nie bierz słodyczy ani innych prezentów od obcych.
  10. Pamiętaj o numerach alarmowych. W razie potrzeby dzwoń i wezwij pomoc.
  11. Kąp się tylko w miejscach do tego przeznaczonych, na strzeżonych i bezpiecznych kąpieliskach.
  12. Nie wchodź do wody bez opieki osoby dorosłej.
  13. Nie pływaj w czasie burzy, mgły, gdy wieje porywisty wiatr.
  14. Pamiętaj o ochronie przed słońcem. W czasie upałów pij dużo wody i zawsze noś nakrycie głowy. Przed wyjściem na zewnątrz posmaruj się kremem z filtrem.
  15. Zadbaj o właściwy ubiór – strój z elementami odblaskowymi, kask ochronny podczas jazdy na rowerze czy odpowiednie buty w czasie wycieczki w góry.
  16. W górach nie wyruszaj w trasę, jeśli widzisz, że nadchodzi burza.
  17. Szukaj bezpiecznego schronienia podczas burzy.
  18. Podczas górskich wycieczek nie schodź ze szlaku.
  19. Nie oddalaj się bez pytania od rodziców – w nowych miejscach łatwo się zgubić.
  20. Po każdym wyjściu z miejsc zalesionych dokładnie sprawdź skórę na obecność kleszczy.
  21. Uważaj na rośliny, na których się nie znasz. Niektóre jagody, liście czy grzyby są trujące.
  22. Podczas spacerów po lesie stosuj preparaty odpędzające owady i kleszcze.
  23. Nie rozpalaj ogniska w lesie.
  24. Nie baw się z obcymi zwierzętami. Nawet przyjaźnie wyglądający pies czy kot może Cię ugryźć, gdy spróbujesz go pogłaskać.
  25. Bądź rozsądny i zachowaj umiar we wszystkim, co robisz.

 

Zadanie 2

KOORDYNACJA RUCHOWA SPRUBÓJ OCENIĆ SWOJĄ KOORDYNACJĘ RUCHOWĄ

 

Metody oceny koordynacji ruchowej

Eurofit

  • równowaga ogólna - utrzymanie jej stojąc jedną nogą na belce,
  • gibkość,
  • szybkość ruchów ręki - siedząć sięgamy tak daleko w przód jak to możliwe,
  • siła eksplozywna - skok na odległość z pozycji stojącej,
  • siła statyczna - zaciskanie ręki z maksymalną siłą na denamometrze,

Warunki testu koordynacji ruchowej

Testy koordynacyjne

Próba Romberga

Osoba badana jest w pozycji stojącej ze złączonymi stopami i otwartymi oczami, a kończyny górne są opuszczone wzdłuż tułowia.

Badający poszukuje cech niestabilności bądź chwiejnej postawy.

Badający musi być tak ustawiony, aby w razie potrzeby mógł uchronić osobę badaną przed upadkiem.

Poprosić osobę badaną, by zamknęła oczy.

Przez ok. 30 sekund badający obserwuje osobę badaną pod kątem chwiejności postawy.

Próbę uznaje się za dodatnią, gdy osoba badająca zaobserwuje chwiejną postawę dopiero po zamknięciu oczu osoby badanej (postawa bez kontroli wzroku), będącą wyrazem niezborności czuciowej tylnosznurowej (ataksji sensorycznej).

Movement Assessment Battery of Children (M-ABC)

Trudność w wybraniu odpowiedniego dotyczny tego jak bardzo zróżnicowani są między sobą pacjenci. Koordynacja zależy od indywidulanych predyspozycji, sprzyja jej intensywny trening w wieku sensytywnym a pogarszać może występowanie jakiejś choroby, która ją zaburzy.

Uniwersalne

  • dopasowany do czterech grup wiekowych; 4-6, 7-8, 9-10, 11-12
  • ośiem podtestów podzielonych na trzy kategorie: testy równowagi statycznej i dynamicznej, testy zręczności i testy “umiejętności posługiwania się piłką”,
  • prosta technika ruchu, prosta aparatura,
  • badaniu powinny zostać poddane wszystkie, lub jak najwięcej zdolności koordynacyjnych (11),
  • prosta instrukcja czynności, które będziemy wykonywać,
  • łatwość w odczytaniu jednoznacznych wyników,

Koordynacja ruchowa

Test Starosty

  • spełnia wszystkie powyższe wymagania,
  • wykonywany na specjalnej drewnianej platformie,
  • nie jest stosowany na gruncie medycznym (zbyt trudne i niewykonalne dla większości pacjentów zadanie),
  • wyskok z maksymalnym obrotem w prawo i w lewo,

A właściwie jej brak..to ograniczenie lub brak umiejętności wykonywania trudnych pod względem koordynacyjnym aktów ruchowych.

Koordynacja to zdolność do wykonywania złożonych czasowo i przestrzennie ruchów włączając w to zmianę jednych zadań na inne zupełnie różniących się od siebie.

Zadanie 1

ZAPOZNAJ SIĘ CZYM JEST ROZGRZEWKA I PO CO JĄ WYKONUJEMY.

 

Rozgrzewka – zalety

Rozgrzewka to nic innego jak zestaw ćwiczeń wykonywanych przed właściwym treningiem. Rozgrzewka ma na celu zwiększenie zaangażowania głównych grup mięśniowych do intensywnej pracy. W trakcie rozgrzewki w organizmie zaczyna szybciej krążyć krew, a także zwiększa się temperatura ciała, mięśni i stawów, zwiększa się również ich sprężystość i elastyczność.

 

Rozgrzewka – efekty

Co daje organizmowi odpowiednia rozgrzewka?

  • Podnosi temperaturę ciała nawet o 1 - 2 stopnie. W tym czasie w mięśniach wytwarza się ciepło, które przenosi krew i rozprowadza po całym ciele zwiększając skuteczność wszystkich reakcji chemicznych zachodzących w organizmie.
  • Poprawia krążenie krwi i jej dopływ do wszystkich mięśni.
  • Rozciąga i zwiększa napięcie mięśniowe.
  • Podnosi temperaturę ciała nawet o 1 - 2 stopnie. W tym czasie w mięśniach wytwarza się ciepło, które przenosi krew i rozprowadza po całym ciele zwiększając skuteczność wszystkich reakcji chemicznych zachodzących w organizmie.
  • Poprawia krążenie krwi i jej dopływ do wszystkich mięśni.
  • Rozciąga i zwiększa napięcie mięśniowe.
  • Przygotowuje organizm do wysiłku fizycznego. To znaczy, że czasie rozgrzewki organizm przestraja się z poziomu spoczynkowego na poziom wysiłkowy. Tym samym w czasie rozgrzewki reguluje się oddech, zwiększa się procentowe wykorzystywanie gospodarki wodnej, węglowodanów i elektrolitów.
  • Poprawia efektywność treningu.
  • Zapobiega kontuzjom i urazom.
  • Zwiększa produkcję adrenaliny, która następnie pozwala nam na intensywniejszy trening, a także zwiększa stężenie większości hormonów we krwi.
  • Pozytywnie wpływa na układ nerwowy, a także polepsza połączenia nerwowo - mięśniowe.
  • Przyspiesza procesy metaboliczne.

 

Rozgrzewka a zajęcia WF

Rozgrzewka na WF jest bardzo istotnym elementem zajęć. Nauczyciele nigdy nie powinny o niej zapominać. Nie wykonanie rozgrzewki przed każdymi zajęciami z WF może doprowadzić osoby biorące udział w zajęciach do kontuzji. Nie każdy jest aktywny fizycznie, dlatego rozgrzewka na WF powinna być podstawą zajęć.

Rozgrzewka na WF musi być dokładnie wykonana, w taki sposób, by każdy mięsień był przygotowany do dalszego wysiłku. Po rozgrzewce nauczyciel może przejść do wykonywania treningu głównego.

 

Rozgrzewka – etapy

Profesjonalna rozgrzewka powinna składać się dwóch etapów: ćwiczeń ogólnych, zwanych inaczej rozgrzewką pasywną i ćwiczeń cardio, czyli rozgrzewki aktywnej. Taki narastający jej przebieg stopniowo rozkręca organizm do pracy.

Zadaniem rozgrzewki pasywnej jest przestawienie organizmu ze stanu spoczynku i przygotowanie go do wysiłku. Ten etap należy wykonywać spokojnie i powoli. To rodzaj aktywność o niskiej intensywności wykonywanych ćwiczeń. Druga część rozgrzewki to ćwiczenia cardio trwające około 10-15 minut. Mogą to być takie ćwiczenia, jak szybki chód, trening w biegu, czy skakanie na skakance.

Zadaniem rozgrzewki aktywnej jest już skupienie się na konkretnych partiach ciała, które będą angażowane do dalszego wysiłku. W tym czasie aktywują się włókna mięśniowe, a jej zadaniem jest zaopatrzenie organizmu w tlen. Ta cześć często jest dostosowywana do indywidualnych ćwiczeń, które mają być wykonywane w treningu głównym.

 

Zadanie 2

ODPOWIEDZ NA PYTANIE W JAKIM CELU WYKONUJEMY ROZGRZEWKĘ? (minimum 10 zdań)

Z POZNANYCH NA WCZESNIEJSZYCH ZAJĘCIACH ĆWICZEŃ UŁUŻ ROZGRZEWKĘ POD KONKRETNY (wybrany przez siebie) TEMAT ZAJĘĆ

 

Zadanie drugie prześlij swojemu nauczycielowi wychowania fizycznego do piątku nie później niż do godziny 10.00, ponieważ w piątek muszą być wystawione oceny.

 

Zadanie 1

Trening nóg – popraw swój wyskok

 

UWAGA! Wszystkie ćwiczenia można robić z obciążeniem (typu butelki z wodą lub plecak) lub bez niego. Pamiętaj o rozgrzewce przed treningiem i o ćwiczeniach rozciągających mięśnie nóg po treningu. Poniższe ćwiczenia wykonuj dokładnie, z mocą, ale bez pośpiechu.

 

1. Wyskok z hantlami.

Stań z hantlami trzymanymi na udach (można ćwiczyć bez hantli, jeśli ktoś ich nie ma). Ugnij kolana, lekko pochylając się do przodu. Wybij się do góry, jednocześnie prostując plecy i unosząc do góry tylko barki. Zrób 4 serie po 5 powtórzeń.

2.Przysiad ze sztangą.

Stań ze sztangą (można użyć dawno nie wykorzystywanych plecaków) do środka możecie włożyć książki – w granicach rozsądku i wytrzymałości – założyć plecak na plecy). Zrób przysiad, aż uda będą równoległe do podłoża, a potem dynamicznie wróć do stania. Zrób 6 powtórzeń. Potem zwiększ ciężar (dołóż książek), ale zrób mniej powtórzeń. W sumie zrób 4 serie.

3. Wyskok z przysiadu

Zrób przysiad, ale nie zniżaj pośladków poniżej kolan. Dynamicznie wyskocz w górę, pomagając sobie wymachem ramion. Wyląduj na ugiętych kolanach. Zrób 4 serie po 8 powtórzeń.

4. Wyskok z hantlami

Zrób przysiad (uda równoległe do podłoża), trzymając w wyprostowanych po bokach ramionach hantle. Dynamicznie wyskocz w górę, nie zmieniając pozycji ramion. Lądując, od razu przejdź do przysiadu. Zrób 4 x 5 powtórzeń.

5. Wejścia na podwyższenie

Stań przed ławeczką z hantlami w dłoniach (zamiast hantli w rękach możesz założyć plecak). Postaw jedną nogę na ławce i wyprostuj się, trzymając drugą nogę w powietrzu. Wróć do pozycji startowej. Zrób 6 powtórzeń. Potem zwiększ ciężar, ale zrób mniej powtórzeń. W sumie wykonaj 4 serie.

6. Wyskok z podciąganiem kolan

Stań w rozkroku. Zrób przysiad i dynamicznie wybij się w górę, podciągając jednocześnie kolana blisko klatki. Wyląduj na palcach, od razu przechodząc do przysiadu. Zrób 4 serie po 8 powtórzeń.

Z powyższych ćwiczeń wybierz 5 i wykonaj je w odpowiednich seriach i powtórzeniach, dwa-trzy razy w tygodniu.

Poniżej przykładowa rozgrzewka, która należy wykonać przed wykonaniem ćwiczeń:

https://youtu.be/2GOqAY-zG6Q

 

Zadanie 2

Próba skoczności z testu Zuchory – skok w dal z miejsca.

Stań przed wyznaczoną przez siebie linią (możesz użyć kawałka sznurka). Wykonaj skok w dal z miejsca obunóż. Zmierz odległość od pięty do wyznaczonej linii skoku wielokrotnością długości swojej stopy („tip – topkami”). Wynik zaokrąglij do całej stopy. Ćwiczenie wykonuj w butach i na gładkiej powierzchni, bez dywanu.

Jeśli nie masz miejsca w domu, a masz możliwość – wykonaj test na zewnątrz.

Dziewczęta / chłopcy.

5 stóp – 1 punkt

6 stóp – 2 punkty

7 stóp – 3 punkty

8 stóp – 4 punkty

9 stóp – 5 punktów

10 stóp – 6 punktów

 

Wynik testu prześlij do swojego nauczyciela wychowania fizycznego. 

 

Zadanie 3

Zasady bezpiecznego treningu.

Dobry trening kojarzy nam się ze zmęczeniem i radością z przeprowadzonych ćwiczeń. O wiele rzadziej myślimy o tym, jak go przeprowadzić, by dał nam same korzyści – przy uniknięciu błędów. Brak dobrego trenera, złe nawyki treningowe, nieodpowiednia rozgrzewka lub jej brak, przemęczenie organizmu – te elementy mogą nam przynieść więcej szkody niż pożytku. Ćwiczenia niewłaściwie wykonywane i utrwalane przez dłuższy czas mogą doprowadzić do poważnych uszkodzeń stawów, więzadeł, ścięgien. Ostatecznie eliminują nas na długie miesiące z aktywności fizycznej. Nie trzeba już chyba nawet wspominać, jak kosztowne jest leczenie i rehabilitacja uszkodzeń. Dla bezpieczeństwa treningu nie mniej ważne jest dokładne i staranne wykonywanie ćwiczeń zgodnie ze wskazaniami trenera, odpowiednio długi sen, odpoczynek, racjonalne odżywianie, kontrola własnego zdrowia. Odnoszone przez sportowców kontuzje najczęściej nie są przypadkowe.

 

Proszę, obejrzyjcie załączony poniżej w linku filmik. Zwróćcie szczególną uwagę na wskazówki trenera.

https://www.youtube.com/watch?v=5sTht5-W4ZY

 

Po obejrzeniu filmiku zastanówcie się, jakich jest pięć zasad bezpiecznego treningu. Odpowiedzi prześlijcie swojemu nauczycielowi wychowania fizycznego.

 

Zadanie 4

Zapoznaj się z podstawowymi przepisami gry w tenisa stołowego.

Tenis stołowy jest dyscypliną sportową, która może być Ci znana także pod potoczną nazwą ping-pong. Zapewne grałeś w nią nie raz, szczególnie w trakcie zajęć w szkole. Krajem, w którym narodził się ten sport jest Wielka Brytania. To tam pod koniec XIX wieku dwóch studentów z racji braku możliwości gry w tenisa ziemnego spróbowało swoich sił w grze na stole.

Stół do tenisa, siatka i rakietka – co musisz o nich wiedzieć?

Tenis stołowy to oficjalna nazwa omawianego sportu. Potocznie określa się tę grę jako “ping pong”, co ma swoje źródło w dźwiękonaśladowczej próbie oddania tego, w jaki sposób odbija się piłeczka. Co ciekawe, oficjalna nazwa gry w Chinach, Hongkongu i na Tajwanie brzmi dość podobnie – Ping Pang Qiu. Jednak tenis stołowy to nie to samo co ping-pong. Jakie są podstawowe różnice między nimi? W ping-pongu używa się rakietki wyścielonej papierem ściernym. Pomiędzy setami gracze wymieniają się rakietkami. W tenisie stołowym rakietka wyścielona jest specjalną okładziną i nie dochodzi do wymiany sprzętu pomiędzy przeciwnikami. W ping-pongu gra się do dwóch wygranych setów – 15 punktów w każdym secie, a o wygranej przy takiej samej liczbie punktów decyduje tzw. “złoty strzał” (czyli decydujący jeden punkt), a nie jak w przypadku tenisa stołowego przewaga dwóch punktów. Dodatkową opcją, z której może skorzystać gracz ping-ponga jest “double point”, o który może poprosić przed uzyskaniem 12 punktów. Jeśli wygra, dostaje 2 punkty, jeśli przegra – przeciwnik otrzymuje 1 punkt. 

Niewątpliwie elementem bez którego żadna rozgrywka w tenisa stołowego nie może się odbyć, jest stół. Jego wymiary są ściśle określone przez przepisy gry w tenisa stołowego, jednak najważniejszym o czym musisz pamiętać, jest to, aby jego powierzchnia była podzielona na dwa równe pola gry. 

Grę w tenisa stołowego trudno sobie wyobrazić bez siatki, rakietek i piłeczki. Siatka do ping-ponga powinna mieć wysokość na poziomie 15,25 cm. Mocuje się ją specjalnymi zaciskami. Dół siatki musi być jak najbliżej blatu stołu.

Rakietka do ping-ponga powinna być wykonana w przeważającej części z drewna. Zaś ta część, którą będziesz uderzał piłeczkę, musi być podścielona specjalną okładziną. Jest to bardzo istotna część rakietki, ponieważ od jej jakości i grubości zależy w dużej mierze to, jak odbija się piłeczka. Można wyróżnić okładziny, które sprawdzą się do gry ofensywnej i defensywnej. Przy drugim stylu gry warto wybrać rakietkę z okładziną czopowaną. Producenci podają zazwyczaj parametry rakietki: kontrolę, szybkość oraz rotację.

Rakietka może być wzmocniona włóknistym materiałem, np. włóknem węglowym. Wybierając ją, zwróć uwagę, w jaki sposób leży Ci ona w ręce. To od tego będzie zależeć czucie gry i kontrola nad piłeczką. Istotna jest też jakość wykonania – im jest lepsza, tym dłużej rakieta będzie Ci służyć.

Piłeczka do ping-ponga to przedmiot, bez którego nie da się rozpocząć gry. Zazwyczaj jest matowa, w kolorze białym lub pomarańczowym. Przepisy gry w tenisa stołowego określają jej wymiary – musi mieć 4 cm średnicy i masę 2,7 grama.

Tenis stołowy – zasady, o których musisz pamiętać

Teraz już wiesz, jak wygląda sprzęt do uprawiania tenisa stołowego, pora abyś zapoznał się nieco z podstawowymi zasadami gry. Pamiętaj o tym, że mecz tenisa stołowego rozgrywany jest w setach. Zazwyczaj gra się do 3 lub 4 wygranych setów. Popularniejszym rozwiązaniem jest gra do 3 setów, a w rozgrywkach szkolnych lub amatorskich gra się nawet do 2 wygranych partii. Przykładowo, jeśli bierzesz udział w meczu granym do 3 wygranych setów, możesz go wygrać w stosunku 3:0, 3:1 lub 3:2. Twoim celem w każdym z setów jest zdobywanie punktów. Aby wygrać seta, musisz zdobyć 11 punktów, jednak przewaga nad rywalem musi być minimum dwupunktowa. Po zakończeniu seta zamieniasz się stronami ze swoim przeciwnikiem.

Każdą rozgrywkę zaczyna się od podania. O tym, kto będzie zaczynał zdecyduje losowanie przeprowadzone przez sędziego. Jeśli wygrasz losowanie, to możesz zdecydować albo, po której stronie stołu zaczniesz mecz, albo czy będziesz podawał pierwszą piłkę lub oddasz ją rywalowi. Po każdych dwóch punktach następuje zmiana serwującego. Zarówno odbiór serwisu w tenisie, jak i poprawna zagrywka są elementami istotnymi w zdobywaniu punktów. Jeśli je opanujesz, łatwiej będzie Ci podjąć walkę z przeciwnikiem. Zasady serwisu w tenisie stołowym są proste. Musisz podrzucić piłeczkę na wysokość około 15–20 cm, a następnie rakietą uderzyć w nią w taki sposób, aby najpierw odbiła się po Twojej stronie stołu, przeszła nad siatką i odbiła się w polu rywala. Jeśli przeciwnikowi uda się odbicie serwisu, to wówczas dochodzi do wymiany. 

Ważnym elementem zasad gry w tenisa stołowego jest punktacja. Kiedy zdobywasz punkty? W sytuacji, gdy rywal niezgodnie z przepisami wykona podanie lub odbiór, piłka nie będzie miała kontaktu z polem odbierającego, przeciwnik dwukrotnie odbije piłkę lub dotknie powierzchni stołu. Błędem w tenisie stołowym nie jest odbicie piłeczki od taśmy. Kiedy stanie się tak po serwisie, jest on powtarzany, natomiast w trakcie trwania akcji gra toczy się dalej.

W tenisa stołowego możemy grać w singla, czyli jeden na jednego, lub w debla, czyli dwóch na dwóch. Zasady gry w debla w tenisie stołowym są bardzo podobne do tych w grze w singla i punkty zdobywasz w analogiczny sposób. Różnica jest jednak taka, że serwis trzeba wykonywać po przekątnej, a zawodnicy odbijają piłeczkę na przemian. To świetne ćwiczenie refleksu, ponieważ musisz po odbiciu szybko ustępować miejsca deblowemu partnerowi.

Bez względu na to, czy będzie to indywidualne granie czy też gra w debla, tenis stołowy jest świetną formą nie tylko treningu, ale i rozrywki. To gra, w której ważne są refleks, taktyka i przewidywanie ruchów przeciwnika. Jeśli jeszcze nie miałeś okazji spróbować swoich sił w tej dyscyplinie, to zacznij czym prędzej. Tym bardziej, że w tenisa stołowego można grać w każdym wieku, a na naukę nigdy nie jest za późno.

Zadanie 1

Trening biegowy

 

Bieg - wykonaj trening biegowy co drugi dzień z zachowaniem ostrożności tzn. obowiązującego dystansu społecznego. Biegamy według następujących schematów do wyboru w zależności od aktualnej sprawności fizycznej.

Rozgrzewka ( https://youtu.be/_-W2P-cmmv0 )  8 -10 minut  potem:

ZESTAW  A  3 minuty truchtu + 1 minuta marszu (powtarzamy 6 razy),

ZESTAW  B  5 minut truchtu + 1 minuta marszu (powtarzamy 5 razy),

ZESTAW  C  30 minut spokojnego truchtu,

Rozciąganie po biegu (6 ćwiczeń rozciągających)

 

Wybrany zestaw wykonujemy z aplikacją Endomondo. Wynik zadania zapisz (robimy zrzut z ekranu) i wyślij swojemu nauczycielowi  wychowania fizycznego.

 

Zadanie 2

Szkolny dzień sportu - projekt

 

 Praca pisemna – proszę napisać plan „Szkolnych Dni Sportu”, które odbywają się na koniec każdego roku szkolnego. Praca ma zawierać plan konkurencji na dwa dni wraz z konkurencjami oraz punktacją. Ocena będzie na 6 pkt.

 

Pracę prześlijcie swojemu nauczycielowi wychowania fizycznego.

 

Zadanie 1

Test Coopera to jedna z prób wysiłkowych, która pomoże Wam określić swoją formę!

 

Test Coopera (czyt. test Kupera)

Próba wytrzymałościowa opracowana przez amerykańskiego lekarza Kennetha H. Coopera na potrzeby armii USA w 1968 roku, polegająca na 12-minutowym nieprzerwanym biegu. Obecnie jest szeroko stosowany do badania sprawności fizycznej przede wszystkim sportowców. Celem Testu jest określenie maksymalnej wydolności tlenowej (tzw. pułap tlenowy V02max), która jest wyznacznikiem kondycji fizycznej. Kondycję fizyczną, w zależności od wieku i płci określa się na podstawie pokonanego dystansu.

 

Co zrobić by dobrze przygotować się do Testu?

Po pierwsze należy dobrze się rozgrzać, przygotowując organizm do wzmożonego wysiłku. Do testu powinno się przystępować maksymalnie skoncentrowanym i zmotywowanym. Na wyznaczony sygnał zacznij bieg. Pamiętaj, by na początku nie narzucić zbyt dużego tempa, ponieważ 12 minut szybkiego biegu to naprawdę duży wysiłek. Warto utrzymywać cały czas takie samo tempo, a dopiero w końcówce przyspieszyć.
Jeśli podczas testu nagle opadniesz z sił – możesz chwilę odpocząć, jednak zrób to maszerując.
Staraj się dać z siebie jak najwięcej, tak żeby po teście czuć duże zmęczenie – wówczas wynik testu będzie maksymalnie zbliżony do Twojej rzeczywistej wydolności. Po upływie 12 minut od rozpoczęcia biegu możesz się zatrzymać i zmierzyć przebytą odległość.

 

 

Poniżej przykładowa rozgrzewka, która należy wykonać przed wykonaniem testu Coopera:

https://youtu.be/IYM09Y7CRyY

 

Zadanie 2

Ćwiczenia relaksujące

 

Zestaw ćwiczeń odprężających ciało po wykonaniu testu Coopera.

https://youtu.be/jNq9lwGR2vA

 

Zadanie 3

Test Coopera wykonujemy z aplikacją Endomondo. Wynik testu Coopera zapisz (robimy zrzut z ekranu) i wyślij swojemu nauczycielowi  wychowania fizycznego.

 

Link do aplikacji:

https://play.google.com/store/apps/details?id=com.endomondo.android&hl=pl

 

UWAGA Test Coopera jest 1 sprawdzianem, za który można otrzymać 20 pkt.

 

Zadanie 4

Zapoznaj się z podstawowymi przepisami gry w piłkę nożną.

 

Przepisy gry w piłkę nożną
1. Wymiary pola gry
Pole gry musi mieć kształt prostokąta. Długość linii bocznej musi być większa niż długość linii bramkowej.
Długość: minimum 90m, maksimum 120m;
Szerokość: minimum 45m, maksimum 90m;
Zawody międzynarodowe
Długość: minimum 100m, maksimum 110m;
Szerokość: minimum 64m, maksimum 75m;

2. Oznaczenie pola gry
Pole gry jest oznaczanie liniami. Linie te należą do powierzchni, których są granicami.
• Dwie dłuższe linie ograniczające pole gry nazywane są liniami bocznymi.
• Dwie krótsze nazywane są liniami bramkowymi.
• Wszystkie linie nie mogą mieć więcej niż 12 cm szerokości.
• Pole gry jest podzielone na dwie połowy linią środkową.
• Punkt środkowy pola gry jest wyznaczony jako środek linii środkowej. Z punktu środkowego wyznacza się okrąg o promieniu 9,15 m.

3. Pole bramkowe
Pole bramkowe wyznacza się na każdej linii bramkowej w następujący sposób:
Dwie linie wytycza się pod kątem prostym do linii bramkowej, w odległości 5,5 m od wewnętrznej strony każdego słupka bramkowego. Te linie rozciągają się na polu gry na odległość 5,5 m i ich końce połączone są linią równoległą do linii bramkowej.
Powierzchnia ograniczona tymi liniami i linią bramkową jest polem bramkowym.

4. Pole karne
Pole bramkowe wyznacza się na każdej linii bramkowej w następujący sposób:
Dwie linie wytycza się pod kątem prostym do linii bramkowej w odległości 16,5 m od wewnętrznej strony każdego słupka bramkowego. Te linie rozciągają się na polu gry na odległość 16,5 m i ich końce połączone są linią równoległą do linii bramkowej. Powierzchnia ograniczona tymi liniami i linią bramkowa nazywana jest polem karnym.
Wewnątrz każdego pola karnego wyznacza się punkt karny w odległości 11 m od punktu środkowego pomiędzy słupkami bramkowymi i w równej odległości od nich.

5. Chorągiewki
Chorągiewki o wysokości nie mniejszej niż 1,5 m nad podłożem umieszczane są w każdym narożniku pola gry.

6. Łuk pola rożnego
Z punktu umieszczenia każdej chorągiewki rożnej wyznacza się na polu gry łuk koła o promieniu 1 m.

7. Bramka
Bramki muszą być umieszczone na środku każdej linii bramkowej.
Bramki składają się z dwóch pionowo ustawionych słupków równoodległych od chorągiewek rożnych i połączonych u góry poziomą poprzeczką.Odległość pomiędzy wewnętrznymi krawędziami słupków bramkowych wynosi 7,32 m, a odległość od dolnej krawędzi poprzeczki do podłoża wynosi 2,44 m. Słupki bramkowe i poprzeczki mają szerokość i głębokość, która nie może przekroczyć 12 cm. linie bramkowe są tej samej szerokości jak głębokość słupków i poprzeczki. Siatki bramkowe mogą być umocowane do bramek i podłoża poza bramką zakładając, że są one właściwie, odpowiednio podparte i nie przeszkadzają bramkarzowi. Bramki muszą być pewnie przytwoerdzone w podłożu. Bramki przenośne mogą być stosowane jedynie, gdy spełniają ten wymóg.

8. Liczba zawodników
W zawodach biorą udział dwie drużyny, każda składa się z nie więcej niż jedenastu zawodników, przy czym jeden z nich jest bramkarzem. Zawody nie mogą być rozpoczęte, jeśli choć jedna z drużyn ma w swoim składzie mniej niż siedmiu zawodników.

9. Sędzia
Każde zawody są prowadzone przez sędziego, który ma pełną władzę egzekwowania uprawnień nadanych mu przez przepisy gry w piłkę nożną w związku z oceną faktów prowadzonych przez siebie zawodów.

Uprawnienia i obowiązki sędziego:
- czuwa nad przestrzeganiem przepisów gry
- prowadzi zawody współpracując z sędziami asystentami i czwartym sędzią, jeżeli został wyznaczony
- rozstrzyga, czy jakakolwiek piłka przeznaczona do gry spełnia wymogi
- rozstrzyga, czy ubiór zawodników spełnia wymogi
- mierzy czas gry i sporządza notatki z przebiegu zawodów
- przerywa, wstrzymuje lub kończy zawody z powodu dowolnego rodzaju interwencji z zewnątrz
- przerywa, wstrzymuje lub kończy zawody o ile uzna to za stosowne, w przypadku naruszenia przepisów gry
- przerywa zawody, jeżeli jego zdaniem zawodnik uległ poważnej kontuzji i dopilnuje, by został zniesiony z pola gry
- nie przerywa gry do czasu wyjścia piłki z gry, jeżeli zawodnik, jego zdaniem doznał lekkiej kontuzji
- dopuszcza zawodnika na pole gry jedynie przez przyzwalający znak sędziego
- nie przerywa gry, gdy drużyna, przeciwko której popełniono przewinienie, odniesie korzyść z takiego rozstrzygnięcia i ukarze pierwotne przewinienie, jeżeli przewidywana korzyść nie rozwinie się w tym czasie
- karze za cięższe przewinienie, gdy zawodnik popełnia więcej niż jedno przewinienie w tym samym czasie
- wyciąga sankcje karne wobec zawodników winnych popełnienia przewinienia karanego napomnieniem (żółta kartka) lub wykluczeniem z gry (czerwona kartka). Nie jest zobligowany wyciągać tych sankcji natychmiast, ale musi uczynić to w najbliższej przerwie w grze
- wyciąga sankcje wobec osób towarzyszących drużynom, które nie potrafią zachować się w sposób odpowiedzialny i może, o ile uzna to za stosowne, pozbawić ich przywileju przebywania w bezpośrednim sąsiedztwie pola gry
- uwzględnia sygnalizację sędziów asystentów w zdarzeniach, których nie widział
- nie zezwala wchodzić na pole gry osobom nieupoważnionym
- wznawia lub nakazuje wznowić grę po jej przerwaniu
- dostarcza właściwym władzom sprawozdanie z zawodów, które zawiera informacje o nałożonych sankcjach karnych na zawodników i/lub osoby towarzyszące drużynom i innych incydentach, które miały miejsce przed lub w trakcie trwania lub po zawodach

10. Decyzje sędziego
a) decyzje podejmowane przez sędziego dotyczące oceny faktów związanych z grą są ostateczne.
b) jedynie sędzia może zmienić swoją decyzję, gdy uzna ją za niewłaściwą lub, o ile uzna to za stosowne, na sugestie sędziego asystenta zakładając, że gra nie została jeszcze wznowiona.

11. Obowiązki sędziów asystentów
Wyznaczeni dwaj sędziowie asystenci maja obowiązek, z uwzględnieniem decyzji sędziego, wskazywać:
- kiedy piłka całym swoim obwodem opuściła pole gry
- której drużynie przysługuje prawo do wznowienia gry wrzutem, rzutem z rogu, lub rzutem od bramki
- kiedy zawodnik może być ukarany za przebywanie na pozycji spalonej
- kiedy ma być dokonana wymiana zawodnika
- kiedy miało miejsce niewłaściwe postępowanie lub wydarzył się inny incydent, którego sędzia nie widział
- kiedy popełnione zostają przewinienia, a sędziowie asystenci znajdują się bliżej niż sędzia (obejmuje to w szczególnych okolicznościach przewinienia popełnione w polu karnym)
- czy przy rzutach karnych bramkarz poruszył się do przodu zanim piłka została kopnięta i czy piłka przekroczyła całym swoim obwodem linię bramkową


12. Gra niedozwolona i niewłaściwe postępowanie
A. Gra niedozwolona i niewłaściwe postępowanie karane są następująco:
a) Rzut wolny bezpośredni
b) Rzut wolny bezpośredni jest przyznany drużynie przeciwnej, jeżeli zawodnik popełnia jedno z następujących sześciu przewinień w sposób uznany przez sędziego za nierozważny, lekkomyślny lub przy użyciu nieproporcjonalnej siły:
- kopie lub usiłuje kopnąć przeciwnika
- podstawia nogę przeciwnikowi, przez co dochodzi do kontaktu ciał zawodników, potyka przeciwnika
- skacze na przeciwnika
- atakuje przeciwnika
- uderza lub usiłuje uderzyć przeciwnika
- popycha przeciwnika
c) Rzut wolny jest przyznany również drużynie przeciwnej, jeżeli zawodnik popełnia jedno z następujących czterech przewinień:
- atakuje przeciwnika, nogami chcąc wejść w posiadanie piłki, wchodząc w kontakt z przeciwnikiem przed dotknięciem piłki
- trzyma przeciwnika
- pluje na przeciwnika
- rozmyślnie dotyka piłkę ręką (oprócz bramkarza we własnym polu karnym)
d) Rzut wolny bezpośredni wykonuje się z miejsca przewinienia
e) Rzut karny
f) Rzut wolny pośredni przyznawany jest drużynie przeciwnej, jeżeli bramkarz, we własnym polu karnym, popełnia jedno z następujących przewinień:
- przez czas dłuższy niż 6 sekund kontroluje piłkę w swoich rękach zanim pozbędzie się jej
- dotyka piłki ręką po raz drugi po tym, jak wypuścił ją z rąk i nie została ona dotknięta przez innego zawodnika
- dotyka ręką piłki po umyślnym kopnięciu jej do niego przez współpartnera
- dotyka piłki ręką po otrzymaniu jej bezpośrednio z wrzutu od współpartnera
- gra na czas

B. Kary indywidualne
Przewinienia karane napomnieniem (żółta kartka)
Zawodnik musi być ukarany i zobaczyć żółtą kartkę, jeżeli popełnia jakiekolwiek z siedmiu następujących przewinień:
1. jest winny niesportowego zachowania
2. słownie lub czynnie okazuje niezadowolenie
3. uporczywie narusza przepisy gry
4. opóźnia wznowienie gry
5. nie zachowuje wymaganej odległości od piłki podczas wykonywania rzutu z rogu lub rzutu wolnego
6. wchodzi lub powraca na pole gry bez zgody sędziego
7. umyślnie opuszcza pole gry bez zgody sędziego

Przewinienia karane wykluczeniem (czerwona kartka)
Zawodnik musi być ukarany i zobaczyć czerwoną kartkę, jeżeli popełnia jakiekolwiek z siedmiu następujących przewinień:
1. popełnia rażący, brutalny faul
2. zachowuje się agresywnie
3. pluje na przeciwnika lub inną osobę
4. pozbawia drużynę przeciwną bramki lub realnej szansy zdobycia bramki, zagrywając piłkę ręką (nie dotyczy bramkarza we własnym polu karnym).
5. pozbawia realnej szansy zdobycia bramki przeciwnika poruszającego się w kierunku bramki tego zawodnika, popełniając przewinienie karane rzutem wolnym, lub rzutem karnym
6. używa ordynarnego, obelżywego, obraźliwego języka i/lub gestów
7. otrzymuje drugie napomnienie (żółta kartka) w tych samych zawodach

13. Części gry
Zawody trwają dwa równe okresy 45 minutowe, chyba że inaczej wzajemnie uzgodniono pomiędzy sędzią i dwiema uczestniczącymi w zawodach drużynami. Każde porozumienie zmieniające czas trwania części gry musi mieć miejsce przed rozpoczęciem zawodów, o ile zezwala na to regulamin danych rozgrywek.



14. Przerwa między częściami gry
Zawodnikom przysługuje prawo do przerwy między obiema częściami zawodów. Czas trwania takiej przerwy nie może przekroczyć 15 minut.
Regulaminy rozgrywek muszą określać czas trwania przerwy między częściami gry.
Czas trwania przerwy między częściami zawodów może być zmieniony jedynie za zgodą sędziego.

15. Kompensowanie straconego czasu gry
Sędzia zobowiązany jest doliczać w każdej połowie cały stracony czas gry na skutek:
• wymiany zawodników
• oszacowania rozmiaru kontuzji doznanej przez zawodnika
• zniesienia kontuzjowanego gracza z pola gry w celu udzielenia mu pomocy medycznej
• marnowania czasu gry
• każdego innego powodu
Ilość skompensowanego czasu gry pozostawia się uznaniu sędziego.

Rzut karny
Jeżeli sędzia zarządził wykonanie lub powtórzenie wykonania rzutu karnego, czas trwania każdej części zawodów musi być przedłużony o czas potrzebny do rozstrzygnięcia tego rzutu.

Dogrywka
Regulaminy rozgrywek mogą wprowadzić dwa dalsze, równe okresy gry.

Zawody zakończone przed upływem ustalonego czasu
Przedwcześnie zakończone zawody winny być powtórzone, chyba że regulamin rozgrywek stanowi inaczej.